Hani hatırlar mısın ikimizde çocukken
Kır çiçekleri toplardık koşarak
Hani ikimizde çok çok mutluyken
O çiçekleri koklardık okşayarak
Hani çocukken oturup penceremden
Bir çift göze bakmak istiyorum
Derin deryalardan daha derin
Bir çift eli tutmak istiyorum
Gecenin serin olduğu kadar serin
Bir sevdiğim olsun istiyorum
Işıl ışıl yıldızları yokladım gökyüzünde
Tatlı tatlı buseleri topladım gül yüzünde
Rengarenk çiçekleri kokladım yeryüzünde
Senden habersizce sevgilim, ben bu gece
Karanlığın mağbedine sığınıpta ağlama sen
Gelmeliyim seninle
Elveda desen bile
Üşürüm ben hasretinle
Nefesin olmalı bende
Leylaklar tak saçına
Veyada mor menekşe
Bak eyül geldi yine
Yaprakların sönüşünden anladım
Yüreğime rüzgar değdi yine
Kavuşulmayan ayrılığın dönüşünden anladım
Bak sonbahar hüzünleri var
Hani hatırlar mısın senle ikimiz
Dolaşırken el ele yoncalar içinde
Seyrederdik sevişen kelebekleri
Teker teker açılmış goncalar içinde
Hani birbirine dolaşan sarmaşıklar
Sarılınca ayaklarımıza gitmeyin diye
Sen bir beyaz elbise giyinmişsin lekesiz ve pak
Ne o hazırlıklar içindesin gidiyormusun yoksa böyle
Başını çevirip ceylan gibi bakıyorsun gözlerimin içine
Evet sesi, sessizce duyuluyor nefesinin içinde
Kimselerin olmadığı, sadece kuş seslerinin olduğu bir yer var mı diye soruyorsun
Kimseler görmeden oraya götür beni diyorsun.
Sen benim doğum günümü unutmuşsun
Ama ben seninle
Gezdiğim günlerin tarihini bile
Kalbimin aşk yapraklarına işledim
Sen benim adımı unutuşsun
Ama ben senin gözlerinin rengini bile
Yalnızlığımı sevdalarla
Tutuşturduğunda ah elim
Gözlerimden damlalarla
Dökülüyor hayalin
Zamanı geldiğinde anlaşan
Ey martı!
Sana çığlığımdan bir avuç getireyim. Sen götür sevdiğimin kulağına seslendir.
Ey deniz!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!