Sessiz,kederli ve yorgun bir akşam
Acaba kendimi arayıp nerede bulsam
Diye düşünürken buram buram
Nasıl kavuşurum sana ben Ey Mevlam
Derdin,cefanın girmediği cennete
Ak günlerim,karanlığa döndüğünde
Neşem kendini hüzne çevirdiğinde
Kaldırım üzerinde sensiz yürüdüğümde
Şimdi arkama bakmadan gidiyorum
Hasret dolu yaralı kalbime
Kalbimin derinliklerindeki gizli menekşe
Düşüncelerim artık ağır geliyor bedenime
Ses ver senin için feryat eden gönlüme
Bu aşk için küsüyorum artık kendime
Bir müzik notası gibisin çalıyorsun beynimde
Yalnızım; bir başıma dolanıyorum etrafta
Derdimi açıyorum havada süzülen kuşlara
Sırtımı yaslamak istiyorum toprağa,taşa,dağa
Sessizce haykırıyorum koca şehrin tam ortasında
Ne idi bizleri bu hallere sürükleyip sokan
Karanlık gecede sessiz ve hoyrat bir sevda
Özlem duyuyorken senin ile olan hatıralara
Sağ salim çıkmayacağımı dahi bilmezken yarına
Senin ile toprağa gömdüm amansız sevdam da
Bir yaz günü güneş olup ışık tuttun bana
Dünya dediğimiz yer bir ibadethane
Kurtuluş için hep birlikte varalım secdeye
İnsanlığa bakınca görüyorum perişan halde
Bilmem ki bu durumun sebebi niye
İnsanlık bu mukaddes dava için yaşamalı
Ey sonsuzluğun mutlak sahibi
Koşarak sana gelmek istiyorum
Bir gül bağındaki bülbül misali
Hasretle,dertle sana ötmek istiyorum
Ey koca dünyanın halık sahibi
seni arıyorum dağ ile taşta
karalar bağladım gençlik çağımda
bir acı sancı peydah oldu
yaralı bıraktığın gönül zarımda
yaralı gönlüm ah ile zarda
SEN ANLAYAMADIN KALBİMDEKİ SANA OLAN SEVGİYİ
BİLEMEDİN AŞKIN VE SEVGİNİN KIYMETİNİ
SAYIYORKEN SENSİZ GEÇEN AYLARI VE GÜNLERİ
SENSİZ GEÇTİ DİYE DELİCE AĞLADIĞIM SAATLERİ
SEN ANLAYAMADIN BİZİM İÇİN DOĞAN GÜNEŞİ
Sen gidince yazmaya başladı bu eller
Yerle bir oldu inan duygular ve kalpler
Yıkıldı sanki evrendeki tüm memleketler
Sonsuzluk yolculuğuna çıktı içimdeki hayaller
Sen gidince yetişmez oldu mürekkepler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!