madem son bulacak rüya
gittiği yere kadar, yaşa.
keşkelerle tüketmektense ömrü
yaptım demek daha evlâ.
akşam geceye dönmüş,
evlerine çekilmiş insanlar.
yanıyor pencerelerde ışıklar;
sıcağı vurmuş sokağa.
insanlar, pencerelerin ardında,
ışıkların altında...
Korlar düşer yüreğine
Dönersin çöle.
Atarsın kendini yardan
Çok derinlere.
Ama yok faydası artık,
Gitti, nafile!
garip bir şey
içimde köpük köpük kabaran.
oysa epeydir hayat
oldukça durağan.
içimde demir bir mengene,
yüreğimi boğum boğum boğan.
sancılıydı şafak gündoğumunda
uyku sersemiydi henüz kuşlar.
ve kursaklarına
bir lokma inmemişti daha...
duman altı odamın
açıp penceresini sessizce,
ne bu şehir şahit
artık varlığına,
ne de şehirliler anımsıyor seni..
yitip gittin bak
kalabalık kaldırımlar arasında.
ve gittiğim hiç bir yerde
sal gitsin ipin ucunu
yeter artık!
biraz da başkaları
düşünüp taşınsın.
biraz da
başka akıllar aşınsın.
ozanlar türedi bağrımda;
gece gündüz aşk demekte
sayende..
ok oldu kirpiklerin,
yay kaşların,
bir bir saplanmaktalar
ne kadar ağır da olsa
çekilir her kahrı sevdanın.
başka hiç bir şeye
hiç kimseye benzemez o.
ondadır en tatlı zehir,
en canlıölüm onda...
bazen gülmek ister insan;
ağlamak bazen.
kimi zaman yalnızlık,
yalnızlıktan kaçmak
kimi zaman.
yaşamak ister çılgınca
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!