Bir resimde canlandı dünya
Küçük insanlar türedi
Yürüdüler kalbime
Dağıttılar gövdemi
Birçoğu kayboldu
Cennet bir sapak uzakta,
Işığı mülteci sokağıma.
Ciğerlerim kararmasa,her solukta,
Koşarak yetişirdim aslında.
Adımlarım gerisinde kaldı sirenlerin,
Sabah emanet etti bana
Çillerinden bir hatıra
Dinozorların son anında
Gördüğü gibiydi dünya
Kıvırcık bir ışık etrafında
Üzerime yağan tonla hatıra
Bana dar geldi ağacım,
Sarmaşıkları dolandı bana.
Kavuşmak istesem sana,
Kukla gibiyim, inemem aşağıya.
Dallar tanışacak baltayla,
İnancım kendime daim,
Daimi gözlerde hüzün kaim.
Bakışında huzur ara lakin
Güzümün yaprağı yıllara hakim.
Ben de isterim güneşi doğurmak,
Bir bayram daha geçti,
Ayın kuyruğuna tutunup.
Umudu gençlikte olan devin
Umutlarına koyulduk.
Bu bayramın serpilen külleri
Her nefesin vardır borcu,
Her yarının bir sabahı.
Her gülüşün varken ahı,
Nasıl olmasın günahı?
Günahın tadı boynuna,
Karşımdaki bensem
Hak verilmez bana
Üç yüz altmış açıyla baksam da
Kazanamam, haksızım daima
Ruhumun direğinde
Dönüp durur tartışma
Anımsıyor gibiyim seni
İmarı verilmeyen
Dualarımda bir yerli
Yabancı memleketten
Figürleri kırık fincanın
Her bakışımla yaraladım ayı,
Ruhumdan bir şarap ısmarladım.
Çukurlarına yatıp mırıldandım,
Karanlık yüzünde dostları saydım.
Vaktin tüyleri yolundu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!