20.06.1996 Kayseri
Bir zamanlar vücut, nimetten müteşekkil,
Şimdi bir engel, fakat ruhum stilli.
Her nağme bir ahenk, içimde kıyamet,
Küçük bir mecra, yüreğimde hayalet.
Ezgiler dinlenir, gönlümde bir hüzün,
Her adım bir sefer, her sefer bir sükun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta