Ufka açılan penceremden,
Sessiz, sakin ama umutla bakarken,
Daldım yine pembe renkli rüyalara.
Yelken açarken, uçsuz mavi denizlerde,
Yakalandım; köpüren, dalgalı sevdalara.
Ne denizin çalkantısı, ne güneşin ışıltısı,
Ne de bağrışıp, çığlık atan martılar,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




sessiz çığlığı duyan hep kendi yüreğimiz olmuştur...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta