Şu yalan dünyâ dediğin.. söyle, kaç dönümdür?
Hâlâ akıllanmazsın, beslersin enaniyet!
Bilirsin ki bencillik, ruhum için zulümdür,
Bırak nefsim zulümü, besleme kötü niyet...
Sözde, her taraflara tevâzu yazıyorsun,
Yazmak kolay her yere, bir de kendine dinlet!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bencillik ve nefs ile mücadele üzerine güzel bir çalışma tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta