Bir yol vardı, senle yürüdüm,
Gölgeni taşıdım, içime bürüdüm.
Geceler şahidim, yıldızlar yoldaş,
Bir tek sen eksiktin, bir de telaş…
Ne yana baksam, izinde kayboldum,
Kendi sesime bile yabancı oldum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta