Ruhunu okşar insanın bülbül sesi.
Unuturuz dünyada olduğumuzu,
Sevmez bülbül istemez altın kafesi,
Yavaş yavaş görürüz solduğumuzu.
Avutur bizi aldatır hayat.
Bile bile aldanırız biz ona.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta