Temmuzdu,
Ve tepeden tırnağa dünyaydın sen yaşanılası,
Su gibiydin düşünce her toprağa kuraklık unutulurdu,
Serin bir bahardın hangi çiçege uzansam sen kokardı,
Dokunurdum kokuna, yaprakların gül açardı,
Gül açardı güldügün;
Bir tek gözlerinin çukuru kaldı aklımda,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Ve ben binip giderken o trende,
O günden bu güne;
En çok gözlerinin çukurunu özledim...
En çok gözler özlenirdi bilidim ama çukurlarıda özleniyormuş, insanın aklına gözlerden başka özlenecek ince ayrıltılar bırakıyorsun özlenecek
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta