GÜLÜN DİKENİ OLUR
Yüreğinden geçtim
İnce kavisler çizdim
Gözlerine daldım
Acı zehirler içtim
GÜLÜŞÜNLE
Üşüyen içimi gülüşünle ısıttım...
Yağmursuz ovalardan,
Rüzgarsız dağlardan geçtim
Virane kaderime rotasız yollar çizdim.
Ayrılığa gözyaşı, Aşka bin ümit biçtim.
GÜL YANGINI
Elimde bir gülü var her yangının
Lütfuna sığınır yağmurların
Vakit önemli değil ha bugün ha yarın
Ardına düşmeliyim bu hayatın
Eski anılara dalmış olsam
Yine gün batarken bir akşam
Güneşin seyrini yapma
Yanı başında ben yoksam
Güneşler batsın gözümde
GÜNEŞİN BATTIĞI YER
Beni candan sevenler
Gittiler birer birer
Onlardan geldi haber
Anılarımla beraber
Gidiyorum bu sefer
GÜNEŞLE DOĞARIM
ben güneşle doğarım
karanlığı boğarım
ben güneşle batarım
karanlığa yatarım
“Kibirlenerek insanlardan yüzünü çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Çünkü Allah, kibirle kasılan, kendini beğenmiş, çokça övünüp duran hiç kimseyi sevmez.” Lokman Suresi 18.Ayet Meali
"Kalbinde zerre kadar kibir bulunan kimse cennete giremez." Hz. Muhammed (s.a.v)
GURUR (KİBİR)
Çalım atmak için en önde durur
HALA YOLUNDAYIM
İlk yazdan kalma düşlerime
Kar yağdırıyorsun zamansız
Kırağı gibisin sevdiğim
Kardelen değilsin baharsız
HARABE GÖNLÜM
Ne merdiveni var nede basamak
Kimse istemiyor orda yaşamak
Eski sahibi yok burdan taşındı
Gide gele harabe gönlüm aşındı
HASRET (VUSLAT)
Böylesi aşık olduğum için sana ben
Ağrıma gidiyor umursamaz hallerin
Belki de gülmeyi denemeliyim yine
Sevgine ve sana, ayrılıklara rağmen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!