Aralarda biryerlerde bizim sevdalıklarımız. Köhne, yıkılmaya yüz tutmuş hayallerin sonunda inadına genç görünümlü, acımasızca kırılgan. Hani desem sana sinirli laflar veya yanlışlıkla yükselse sesim, başın düşecekmiş gibi geliyor öne. Veya ufacık bir hilede, aşk oyunlarının arasında,
o arada bende kaybolurmuşum gibi. Nedenleri kenara bırakıp başlayabilirdik bu oyuna. Belki oyuncularıydık, belkide piyonları. Hani bazen kendimi Mungan`ın Yalnız Bir Opera`sının provasından çıkmış gibi hissederdim. Hani hiç bitmeyen provalar...
Oyuncular değişirdi. Sözler belki de. Gelmediği zaman aktrist önce ne kadar iyi bir oyuncu olduğuna dem vurmakla geçerdi zaman. Sonra; olursa sonrası,
yeni arayışlar başlardı bir ihtimal. Baştan alınırdı oyun. Işıklar yeniden yanardı kararan sahneme.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!