Pes etti; gönüller, diller yoruldu
Acep niye garip, gülmez emmoğlu
Zordayım diyene şükür vuruldu
Acep niye garip, gülmez emmoğlu
Deme yol yordamı bilmez emmoğlu
Yoksulluk çığ gibi düştü ol başa
Bakılmaz dökülen gözdeki yaşa
Sorulmaz halleri, kavim gardaşa
Acep niye garip, gülmez emmoğlu
Deme yol yordamı bilmez emmoğlu
Fakir fukaraya; kasvet, çöküyor
Daraldıkça kanlı yaşlar döküyor
Yokluk, değil yanlı tutum yıkıyor
Acep niye garip, gülmez emmoğlu
Deme yol yordamı bilmez emmoğlu
Zamanla her şeyin, yiter değeri
Bitmiyor garibin, kem ter kederi
Çekilen tüm kahrın, kefen ederi
Acep niye garip, gülmez emmoğlu
Deme yol yordamı bilmez emmoğlu
Rahat yok hayatta heves bitiyor
Hal bilmez arsızlar heder ediyor
Can ciğer, dost bile cana yetiyor
Acep niye garip, gülmez emmoğlu
Deme yol yordamı bilmez emmoğlu ..
H.C.ÖRS (Cemali), Ankara 02.09.2026 (21:14) (A-446)
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 00:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!