Tesbih gibi dağılırmış, insan yaş aldıkça.
Gördüğünü kırarmış gönül, taş oldukça .
Soğumaz yüreğim gözlerimde yaş oldukça.
Kimse silmez ise gözyaşımı, sen sil emmi.
Daha dün gibi çocukluğum aklımda,
Sen vardın döşeğimizin başında .
Kim bilir Selamıda keseriz yakında .
Kimse selamımı almasa sen al emmi
Hayat dediğin iki günlük fani dünya,
Kimisi gerçek kimisi de sanki rüya,
Etrafa şöyle baksan ,herkes dost güya.
Kimse dostça gülmese, sen gül emmi.
Ne sevgi kalmış ne saygı ne de değer,
Bizmişiz; insanlığı bu hale getiren meğer.
Kalbimizdeki kini hasedi atarsak eğer.
O zaman eski günlerimize, döneriz emmi .
Çolakoğlu bir değil beş değil senin bu derdin.
Farkında değilsin yine içini yerlere serdin.
Sen bilsende bilmesende ben hep derim .
Kimse sevmese ben seni seviyorum emmi
04.07.2023
Sercan Kayaalp
Sercan Kayaalp
Kayıt Tarihi : 6.08.2023 13:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Burda ki emmi gerçek bir emmi değildir hayatımdaki her kese yazılmıştır




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!