İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İstanbul’da duvarların, şehirlerin arkasında herkesin kendi gerçeğini aramaya çıktığı bir yerde varolduğumu sandığım bir çocukluk,ergenlik sonrasında Deniz Harp Okulu mezunu bir genç Bahriyelinin yaşamından,yaşamadıklarından,yaşayamayacak olacaklarından veya yaşama ihtimalleri olabilecek durumlarının gerçeklik algısının içerisinde yazdığını (yaşamamış olanların ise gerçeklik yazgısı) düşündüğü;buhranın,enkazın ve en önemlisi yitmiş hayat sinemalarında göz yaşlarının aslında hiç olmadığı kadar ta ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!