Umutsuz, sonu gelmez;
Yalan sevdalardan usandım.
Her güzel söze nedense inanıp,
Sabır ipiyle yeniden bağlandım.
Lacivert gecenin ardından,
Özlemin ateşi sararsa dost yüreğini,
Haber sal, hemen koşar gelirim.
Yangınlardaki sızlayan yüreğine,
Karlı dağların zirvelerine ulaşır,
Avuç avuç karları toplar da gelirim
Ne olursun alıp başını, hemen gitme öyle
Güvercin kanatlarına bağlama vedalarını
Yerin Yüreğimdir; kendini o kadar özgür görme
Düşersin sonra bensizliğe, kanadın var mı?
Ne olursun önce bir soluklan; hemen gitme öyle
Kötü bir yoksulluk çalmış yurdumun kapısını; Hem de dörtnala koşarcasına
Ülkem tutsak zamanın iç çekişli soluğunda, tam teslimiyete varmış
Yüreklerimizdeki saklı yetmiş binlerin varlıkları ve yoklukları, buz kesmiş.
İşte böylesi buruk ve hüzünlü bir ruh halimle,
Derinden bir “Ah” çekiyorum: Anımsayınca Çanakkale ve Sarıkamış’ı
Truva göknarının gölgesinde dua eden bilgeyim.
Ömrü -bir günde solan bir kelebek- gibiyim
Kah yayasıyım gönül yolunun,
Kırlangıç kanadına sığınmış bir kelebek misali…
Kah uçanım kelebekler vadisine özgürce…
çal be usta çal haydi! ..
konuştur şu sazın tellerini.
salaş da olsa mekanımız,
gönlümüz saray bizim.
ve orada baharlar açmış
üstelik de yalnız değiliz.
Kimi zaman ait olmadığımız bir yerdeyizdir.
Şimdiyse sen içeride, bense dışarıda…
Biz sevilmekten çok sevmek isteriz.
Biz ayrılıklardan ziyade vuslata hasretiz.
Peki neden hala kendi yerimizde değiliz?
Ey, sevgili dost; bu satırlar sanadır sana!
BİR KADIN VARDIR
bir kadın vardır: şalvar giyer
avuçlar - toprağı taşı-
kınalıdır elleri, çatlamıştır avuçları...
lakin, toprak gibidir gönlü de ruhu da...
hey gidi İstanbul, hey!
meğerse, ne kolaymış seni boşamak
öyle ya! kadıya, hocaya ne gerek var
üç kez "boş ol" demekle
sonrası malum; işlem tamam.
elimizin kiri aklanıyor nasıl olsa...
"Ladesim lades olsun mu? /Olsun!
Vermeyen el olsun mu? /Olsun! "
Kurnazlık'la zeka,
Ellerinde bir lades kemiği,
Her ikisi inat mı inat,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!