Ayaz gecelerin koynuna, sevdayı üryan bırakan yâr
Büyülerin tılsımı bozuldu
Aşk ayaklar altında, ağızda sakız oldu
Yap boz gibi bir uydu on bozuldu...
Kalabalıklarda yalnızlığımın sarhoşluğunu yaşıyorum
Can çekişen umutlar var heybemde
Sen baharıma tomur tomur aç istiyorum
Yâr, imkansızlıklarla sen varsın düşlerimde...
Acılarım derinleşiyor ve ben üşüyorum
Geceler çok çaresiz benim gibi karanlığa siginanlara
Dünya çok karanlık insanların kalbi kara mı kara
Bu döngüde kendimi ateş böceği gibi hissediyorum, yetersiz.
O kadar çok vazgeçiş yaşadım ki hangisi derine dokundu bilmiyorum
Göğüs kafesimin için de bir kuş çırpınıyor
Çırpındıkça nefesim kesiliyor
Derdim içeride olunca aldığım hava bana yetmiyor
İçime yaralı kuşu salan yâr.
Heveslerimi bir bir ayak altına aldın
İltica etmekten vazgeçmiş bir yürekten sesleniyorum,
Ruhumun tenhalarında süngüler deliyor bedenimi,
Savaştan korkmuyorumda düşmanım belli değil,
Teslim olmam bundandır.
Ömrümün ziyanlarını hesaplayacak bir işlem yok,
Hazanda hüzünde yüreğe düşer,
Önce insanlar kaybolur
Tüm var oluşlara inat
Eskiyi arar durursunda,hani yeniler nerede.
Demem o ki usta ne koku kaldı nede baharlar.
Yürekler yasta..
Sessiz olun...
Yüreğimin izbelerinde yas var...
Acısı taze mazisi eski kalacak...
Sana söz hüzünlü mavi ,
Seni bir daha kimse üzemeyecek...
Sen ki hakir bir kuldun
Sevdamla yüreğini yücelttim
Kıymet bilmeyişin yağlı bir urgandır boynunda bil istedim.
YENİLDİM
İflas ettim ben bu sevda da.
Sevmeye dair ne varsa kaybettim.
Çocuksu gülüşlerim müdârâ,
Yüreğim hazan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!