Kendini acıya adamış gülmeyi unutmuş insanlara bir umutbir ışık olması dileğiyle yazılmış bir şiirdir bu.Eğer kendini bu şiirde bulup gülümseyen birisi varsa ne mutlu bana.
Gülüşünle ışık ol bana,
Bir ışıkda sen saç dünyama.
Durma n'olur Allah aşkına,
Bir kez de benim için gülümse.
Gülüşün kainatıma ışıklar saçsın,
Ağlama gözlerim ağlama.
Gözyaşını silen mi var
Sen adam gibi sevdin ama.
Sevginin kıymetini bilen mi var.
Çivisi çıkmış bu dünyanın.
Hayat yollarında hep yorulmuşum.
Ömür, ben sana darılmışım.
Dost diye kimlere sarılmışım.
Yıllar geçmiş boşu boşuna,
Felek, bir vermiş bin almış,
bir adim kaldı attım geriye
Kalan ne var ki söyle içimde
Ne kokun kaldı kaldı tenimde.
Ne de izlerin bende.
Her hatıram silik artık
Nehirler gibi çağlasın duygular.
Gönlünde yeşersin arzular
Firar etsin uykular.
Düşlerde sev beni.
Kıskansın el alem
Geçti yazım güze döndü
Yandı bağrım köze döndü.
Çoğum gitti aza döndü.
Azımı yoka döndürme benim.
Geçti ömür geldik sona
Dünya dursa bile
Yine de affetmem seni
Yıktığın bu dünyamda
Sen de mutlu olma emi.
Aksın gözyaşların
Yarım saçına ipekler bağlar.
Bu halime melekler ağlar
Aramızda engel denizler Dağlar.
Varlığın ellere, hasretin bana mı?
Tebessümün ellere,
Nefretin bana mı?
Bu son şarkım sana
Nasipsizim sevgiden yana
Herşey başladığı gibi bitti.
Çok geldim dünyana
Sana yaptıklarımı bir düşün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!