ve sen...
ve sen, karasında boğulduğum,
saçının telinde yorgun düştüğüm,
bir daha devrilsem yine kalkarım,
yolunu yokuşa sürdüğüm,
Yalnızlığıma hükmeden şu içimdeki bir parça karanlık,
Her gün doğumunda yeniden yaşanan o haksızlık,
Sen tekrar güldüğünde değişir mi sanıyorsun devran,
Ezberlediğim sevgin şimdi paramparça ve viran,
Yokluğunda da varsın yanımda, ki varlığında zaten yok,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!