Aklıma gelmezdi hiç gideceğin
Yokluğun ölümdür saçları karam
Yüzüstü bırakıp terk edeceğin
Sensiz bu dünyada yaşamak haram
Senden ayrılalı gülmedi yüzüm
YAŞARIM KENDİMCE
Ellerim bağlı ayaklarım sa prangalı
Sessiz usul usul yürüyorum kaldırımda
Korkumdan ıslıklar çalacağım canlı canlı
Dudaklarım birleşmiyor gece ayazında.
Lepiska saçlarını okşamaya kıyamam
Gonca gül gibi açmış gülüşüne doyamam
Aşkındır aldığım her nefesim bütün ömrüm
Menekşe gözlerine bakmadan yaşayamam
Aksın ırmaklar gibi aşkımız kalbimize
Çok zamansız gelen bu ayrılığa
Nasıl kahrolmasın yüreğim bilmem
Üzülme tekrar sev desem kalbime
Senden başkasını sever mi bilmem
Seninle dinmişti yaşlı gözlerim
Aşk açık bir denizdir güzelim
Yüzmesini bilmezsen boğulursun,
Sevmekse bir ömürdür güzelim
Kıymet bilmezsen isen dağılırsın.
Yemin etmiştin, başkasına kapatmıştın kalbini
Gözlerim görmüyor, bakmıyormuş
Senin güzelliğini görene kadar,
Kızgın Temmuz güneşi yakmıyormuş
Senin sıcaklığını duyana kadar.
Yeşili tanıyamamışım, gözlerini görmeden
Fal tuttum dilekler diledim O’ na
Bir kere yüzümü güldürsün diye
Yalvardım geceler boyu Tanrıya
İçini sevgimle doldursun diye
Yaşamak değilmiş şimdi anladım
Neden mahzunlaştı o güzel gözlerin
Sanki gazel olup uçacakmış gibi
Sönmez bir yangınsın yakıyor közlerin
Bulutlar ağıyor yağacakmış gibi
Ne ettim ne yaptım nedir benim cezam
Bir vefasız uğruna harcadım ömrümü
Yorgunum düşeceğim tutun kollarımdan
Estirdi yıllar yılı amansız zulmünü
Yorgunum düşeceğim tutun kollarımdan
Kadere isyan etmem sitemde edemem
Yoruldum, yoruldum artık, inan
Seninle dakikaları, saatleri yaşamaktan
Artık yetmez oldu bana, azıcık zaman
Bıkmam, ayları, yılları seninle yaşamaktan.
Sanki vurgun yedim, masum gözlerinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!