Emekliyim… cebimde yokluk var,
Bir kuruş sayarım geceyle sabahı.
Hayaller eskidi, umutlar yorgun,
Çay bile zor demlerim kendi ocağımda.
Bir zamanlar alın terim aktı,
Şimdi ellerim boş, gözlerim ıslak.
İnsana en çok dokunan acı,
Hak ettiği değeri bulamamak.
Ama yine de yıkılmam ben,
Güneş doğar, yarın başka bir renk.
Belki de yoksulluk sınar insanı,
Ama onurla yaşamak en büyük denk.
Kayıt Tarihi : 18.8.2025 10:30:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!