Yürüyorum fabrika bacalarına doğru duman duman.
Açılır her kapı çıkarım tornadan, saat beş olmadan.
Ağır bir yolculuğun ardından, dinlenmeden eşelerim toprağı.
Çapalarım tırnaklarımla gamsız olsun diye sahipler.
Hayal meyal böyle olmalı başkada bilmem hayatı.
Gri tonlar artık belirgin değil ne siyah ne beyaz.
Olamadım bu dünyanın bir parçası.
Emeğim ödenmedi, anlımdaki ter kurumadan.
Kenan GEZİCİ 17/10/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!