EMANET YÜK
Kimim ben bu darda, soran olur mu?
Garip bir hamalım, duran olur mu?
Sırtımdaki yükü hayra yoran olur mu?
Günü dert içine kattım, ağladım.
"Bey" dedi birisi, durdum şaşırdım,
İçimde bir nuru dile düşürdüm,
Gönül ocağında sabır pişirdim,
Hayalin peşine gittim, ağladım.
Adamın gözünde yaşlar akıyor,
Yüreği yanmış da canı yakıyor,
Sanki bu dünyadan bıkmış bakıyor,
Nefsimi yerlere attım, ağladım.
Dedi ki; "Yüküm var, candır bilesin,
Gözümün yaşını kanla silesin,
Emanet canımdır, Hak'la gelesin,"
Yolu menziline tuttum, ağladım.
Vardık ki sılaya, dedi; "Borcum ne?"
Dedim ki; "Beş lira, ver de geç gene,"
Adam feryat etti, döndü bin güne,
Dünyayı ellerimle ittim, ağladım.
"Beş lira mı?" dedi, "Oğlumun canı,
Toprağa karıştı o taze kanı,
İşkenceyle geçti en son her anı,"
Acıyı bağrımda tattım, ağladım.
Diyarbakır yolu Çorum'a varmış,
Baba kucağını soğuk yel sarmış,
Meğer devrimciler hep diri yarmış,
Kendi ateşimde tüttüm, ağladım.
Parayı almadım, yandı ellerim,
Kalemsiz Şair'im, sustu dillerim,
Kırıldı kanadım, soldu güllerim,
O gece kendimi sattım, ağladım.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 00:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Diyarbakır’da devrimci oğlunun cenazesini almaya gelen bir baba ile bir hamal arasında geçen konuyu işledim evladını kaybeden baba araç bulamadığı için evladını Hama’la taşıtıyor ve yükün ne olduğunu soran Hama’la can taşıyorsun diyor oğlunu hamal taşıdıktan sonra borcunu soruyor beş lira diyor Hamal içinde can taşıdığını öğrenince para almıyor ve evinde ailesine o günki yaşadıklarını anlatıyor
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!