Abdullah, toprağa düşmüş bir nimet,
Nimet verilen can, Can kuşuna emanet.
Baba yüreği yangın, kopuvermiş kıyamet,
Yavrucağın anıları, yüreklere emanet.
Bir çocuğun gözünden görmüş ölümü,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




"Rabbim bizleri emanetlerine hıyanet etmeyen ve hakkıyla riayet eden muttaki ve salih kullarından eylesin " diyerek yazdığınız samimi duanıza dahil olmak ve kalabilmek dileğiyle...
Emanet sahibi hikmetinin muktezası olarak emanetini günü gelince geri almış, hepsi bu. Rabbim bizleri emanetlerine hıyanet etmeyen ve hakkıyla riayet eden muttaki ve salih kullarından eylesin amin.
Hayırlı çalışmalar.
"Rabbim bizleri emanetlerine hıyanet etmeyen ve hakkıyla riayet eden muttaki ve salih kullarından eylesin " diyerek yazdığınız samimi duanıza dahil olmak ve kalabilmek dileğiyle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta