Elveda Sensızlık
ELVEDA SENSİZLİK
Sen bana sensizliği bırakmış olsan da ben hayaline bile bir an olsun yaşatmadım bensizlik! Gelişin gibi gidişine de razı oldum, boyun büktüm ve dedim ki, “hoş geldin sensizlik.” Kızmadım, kızamadım sabrettim. Defalarca çağırdım yine yoksun. Sevdim, seviyordum, seviyorum ama yeter, bitecek bu densizlik!
Yüreğim içimde haykırıyorken ben susuyordum, her yerim tutuşuyorken yine susuyordum. Artık yüreğim susacak bozulacak bende ki sessizlik! Biliyorum her ne olursa olsun yine de gelmezsin, son nefesim de olsam onu da bilmezsin. Taşları dile getiren aşk seni bir adım geriye getiremedi. Bundan sonra gelir misin bilemiyorum ama artık ben yokum. Kusura bakma, elveda sensizlik...
Kayıt Tarihi : 3.7.2017 05:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dayanılamayan hasretin sonucunda ortaya çıkan yürek ateşinin sözlere dönusmesi...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!