Elveda Şiiri - Ramazan Kerkez

Ya sev beni, benim seni sevdiğim gibi tıpkı ölümüne,
Ya bir kurşun sık, ya bir hançer sapla gönlüme,
Nasıl sevdim seni, nasıl bağlandım sana?
Varsa bir kalbin, taş değilse yüreğin, anlasana.
Anlasana, seninle geçen saatleri ömürden saymadığımı,
Anlasana, ipek saçından bir telin düşmesine kıyamadığımı,
Anlasana, senden önce yaşamadığımı.
Her şeyin, ama her şeyin seninle var olup,
Yine bütün her şeyin, seninle yok olacağını ne olur anlasana! ..
Sana olan sevgimi, sana olan saygımı, sana olan aşkımı
İspat için illa bir şeyleri fedamı etmem gerek?
Eğer öyleyse al,al her şeyim senin olsun, istediğini yok et!
Kalbim hariç: çünkü o yerinde yok.
Onu hatırlarsan, yıllar önce sana vermiştim,
O gün bugün bir haber yok.
Yüreğinemi sakladın, bir yerleremi attın,
Sormuyorum ne yaptın.
Aramıyorumda zaten, çünkü o sana aitti,
Sensiz ve sevgisiz bir kalp bende bir işe yaramaz,
Suni bir şekilde yaşatmaktan başka....
Oysa, oysa ben her şeyin doğalını severim,
Tıpkı seni sevdiğim gibi...
Vur de vurayım, yık de yıkayım, yak de yakayım...
Dizlerinde ölmek istiyorum, ölürken gözlerine bakayım.
Sensiz bu şehir bana zindan, sensiz bu şahir bana mezar.
Sensiz yaşasam ne yazar, ölsem ne yazar?
Duramıyorum artık sensiz buralarda, gitmek istiyorum,
Ne olur tut ellerimi, bırakma, salma beni...
Sensizlik bana acı, sensizlik bana ölüm,
Ne olur anla beni, blöf yapmıyorum gülüm! ...
Bugün bu şehirden gideceğim,
Yarın, hangi dünyada olacağıma söz veremem.
Gidersem, asla geri dönemem.
Son pişmanlık fayda etmez,
Ara beni, döndür gittiğim yoldan.
Ya ben sana geleyim çiçeklerle, ya sen gelirsin mezarıma...
Elveda, elveda, elveda! ...