Ellerin Şiiri - İlhan Vural

Ben ki biraz aç, biraz mahkûmum ellerine,
Bir keşif gibi tutmak, keşfetmek avuç içlerini.
Fark etmedin, uyuyordun, dalmıştın,
Ama ellerin öyle bir sıktı ki ellerimi,
Ben de sıcaklığına sarhoş oldum avuç içlerinin, bırakmak istemedim.

Böyle bir anda hiçbir şey bozamazdı keyfimizi;
Ne vakit, ne imkânsızlıklar, ne de şeytan.
Bana sorarsan ben yıllarca bırakmazdım ellerini,
Mühürlenirdim, uyurken elime çarpan nefesinle.
Ayrıca ipek ipek bileklerin,
Benliğimi bozdular senin ellerin.