Elleri kan içinde, ruhu büyüyemeyen,
Hâlâ çocuk, hâlâ kırık dökük.
Zamanın bıçakları saplanırken sırtına,
O, gökyüzüne bakıp hayaller kuruyor,
Uçurtmalar uçuruyordu yaralı avuçlarında.
Şehir, bir cellat gibi gölgesini kesiyor,
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta