Elinde gül cebinde taş Şiiri - Murat Ülkü

Elinde gülle gelirsin, cepte saklıdır taşın,
Dost görünür siman ama dinmez içte savaşın.
Kaç maske taktın yüzüne, ey sırdaş görünümlü?
Kör düğümde takılı kalmış, sahte her bir bakışın.
Q
Özde fesat biriktirip, dilden ballar dökersin,
Kendi ruhun zindanında, haksız tohum ekersin.
Bilmez misin bu dünya, dar bir sınav eşiği?
Düştüğün o karanlıkta, yalnız ahlar çekersin.
Q
Zaman sözünü söyler, her maske elbet düşer,
Kul hakkıyla dolan heybe, mahşer günüyle şişer.
Cennet öyle ucuz değil; emek ister, öz ister,
Cehennem de boş durmuyor, lüzumsuzlukla pişer.
Q
Gözlerin baksa bile, görmez olur gerçeği,
Soldurdun hırs uğruna, dalındaki çiçeği.
Bir gün hesap sorulur, her gizli niyetinden,
Taşıyamazsın sırtında, kurduğun düzeneği.
Q
Dünya bir han gibidir, konan göçer vaktinde,
Vefa arama sakın, zalimlerin ahdinde.
Dost dediğin sinede, yara değil merhemdir,
Huzur bulamaz kimse, fitne fesat tahtında.
Q
Yürürken bu yollarda, ayağına taş değer,
İnsan kendi yükünü, kendi örermiş meğer.
Eğriyi doğru sanıp, kibre boyun eğersen,
Kaderin sillesiyle, boynun bir gün tam eğer.
Q
Bedava sanma ömrü, her nefes bir sermaye,
İyilikten gayrısı, boş bir laf, boş hikaye.
Cehennem ateşini, insan kendi götürür,
Kötülükten başka bir, gütmemişse gaye.
Q
Yüzüne gülenlerin, kalbi bazen kuyuymuş,
Dostluk denen o kavram, meğer derin uykuymuş.
Uyan ey gafil nefsim, kendine gel geç olmadan,
En büyük zenginliğin, edep ile hayaymış.
Q
Gülün dikeni vardır, lakin merttir acısı,
İkiyüzlü insanın, hiç tükenmez sancısı.
Yükünü dürüstlükten, seç ki yolun açılsın,
Sensin bu ömür yolunun, biricik yolcusu.
Q
Garip Murat der ki; özün sözün bir olsun,
İsterim ki gönül bağın, hep nurlar ile dolsun.
Aldanma şu dünyaya, taş taşıma cebinde,
Bırak sahte gülüşler, mazilerde son bulsun.