Elde ne kaldı, Necip Şiiri - Servet Balıbey

Bir devir kapandı, yırtıldı kapak
Eski rüyalardan tek gerçek kaldı.
Gökleri emziren o nurlu şafak,
Gitti de ardında yokluğu kaldı.

​Söndü kandilleri yüksek kubbenin
İçinde ezanlar içe kapandı
Hesabını sorun geçen günlerin
Elimizde tarih hikaye kaldı

​Ruhlar ki pazarda, nefisler bencil
Bir hüzün gezinir günahı kaldı
O çelik irade, o güçlü fıtrat
Korkuyla değişti, depresyon kaldı

​Eridi buzdağı, gidiyor vatan
Vakit daralıyor, yok mu ağlayan
Necip'e sorarsan kısacık zaman,
Geriye bir avuç enkazı kaldı.

Dışarda gürültü, içerde sükut
Beni benden ayır, beni bende tut.
Yıkılsın sahtekar, o demirden put
Kendime yalnızca mezarım kaldı