Düşündük çok bugüne dek biraz güzel ölmeyi,
Takmamak lazımmış.
Fazla düşündük yine başarısız gömülmeyi,
Kağıt kaleme dalıp bahçedeki gülü soldurmamak lazımmış.
Elde avuçta kaldı keder,
Tıkandı damarlar, öldü sinirler, döküldü saçlar,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta