Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu Şiirleri - Şair E ...

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Dedim ki;
belki dokunur parmak uçların bu cam kırığı harflere.
Bir terzi gibi biçtim geceyi..
Karanlığı teyelleyip göğsüme basarak büyüttüm seni.
Ben senin adını, koca bir ömrün alnına sürülmüş
Vazgeçilmez bir yemin saymıştım.

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Adaletin şirazesi yok, kırılmış ortadan kalemi…
Her müsveddeye hudud çok, varsa eğer dirhemi!
Fukaranın çatlasın göbeği, sürünsün ‘adalet’ diye.
Terazide ağır basan, şöhretin getirdiği hediye…

“Hukukun üstünlüğü” dövizlerde payidâr.

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Sokak lambasının sarı sıcağında yıkanan suretin,
gecenin göğsüne nakşedilen bir tılsım gibidir;
şehrin o kaba uğultusu birdenbire bıçak gibi kesilir ve ruhum sadece senin frekansına kilitlenen bir münzeviye dönüşür.
Şu an zihnimin yekpare mülkünün mutlak hâkimi sensin.
Bakışlarımın değdiği her girinti, fırlatıldığı her sağır duvar, senin varlığınla yankılanan birer aynadan ibaret.
Zaman, parmaklarımın arasından kayıp giden ince bir kum tanesiyken ben, mevcudiyetinin o sarsılmaz merkezinde bir milim dahi sapmadan sabitleniyorum.

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Aşığın Ruhu

Ne güzel başlamıştı oysa!
+Ey aşık demişti, Leyla… neyin varsa getir!
-A, ay yüzlüm nem var ki senden başka, suyum çekildi, hem kurudu kuyum, kanım kalmadı ciğerimde, ne gece gözümde uykum!
Bir canım var, halsiz ve cılız… öl de öleyim, her dileğin veciz!

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Ateşimin küllerinden damlayan ilk laneti
dilimde çevirip tükürüyorum sokağa.
Her nefes, sigaramın ucuna doğru uzanıyor!
Öyle kızgınım, öyle canlıyım, öyle ölü…
Bir çocuk ağlıyor apartmanın kovuğunda,
gözyaşı bile duvar yazılarını siliyor:

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

AŞKIN YEDİ EŞİĞİ

Seni düşünmek;
derin kuyu karanlığından gözlerinle su çekmek,
çektiğim her damlada yeniden tutuşmak.
Ben, dilleri susmuş bir çağın kimsesiz sürgünü;

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Toprağa düşmeden önce toprağa karışmış bir kalbin,
kendi yangınından çıkardığı saf duman bu...
Her sözün, giden ile kalan arasında savrulan tozlu bir rüzgâr.
Ve bir aksilik olmazsa... sensiz öleceğim.
Avuçlarımda biriktirdiğim dualar bu kadar ağır gelmeseydi eğer,
bir nefeslik mesafede kaybolup gitmezdi sesim.

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Kırılan sesinin yankısı hâlâ içimin odalarında;
ışığı söndürülmüş bir gecede unutulmuş gölgeler gibiyiz.
Biz ki, süslü cümlelerin kondurmaya kıyamadığı nokta,
hiç söylenmemiş bir vedanın göğsümüzde büyüttüğü susuşuz.

Sen, gidişini adımlarına sığdıran bir mülteci;

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Ben seni bir sokak lambasının titrek gölgesinde düşündüm ilkin;
Biraz yorgundum, biraz da meczup!
Hani derler ya, “gönlüyle yolda kalanlardan…”
İstanbul usulüydü düşlerim,
Martılar bile bilirdi hâlimi.
Elimde tütün, dilimde yarım kalmış bir şarkı,

Devamını Oku
Elbeyi Nazmi Eyyuboğlu

Şehir, uykusuz bir dev gibi soluyor dışarıda.. Camlara vuran neon ışıkları, yorgun memur yüzlerinde asılı kalmış bir tutam rüzgar arıyorum sokak aralarında.. Gidenlerin arkasından el sallayan pişmanlıklar ve asfalta gömülmüş umutlar... Kim bilir kaçıncı defa eksiliyoruz, çarşı pazar, hesap kitap, ömür dediğin üç kuruşluk bozuk para gibi harcanıyor. Zamanın kuyu suyu gibi çekildiği saatlerde geç kalmış bir tebessüm arar gözler.. Aynalara küsmüştür çoktan suretler yüzümüzdeki çizgiler eski bir harita gibi. Bir kahve köşesinde soğuyan bardak gibi yarım kalıyor her akşam insan.. Ne arkaya bakmaya yüzü var ne ileriye atılacak dermanı. Uzaklardan bir tren düdüğü yırtar geceyi, kim biner, kim iner, kimler kalır geride? Yolun sonu görünmez, sis basmıştır ovayı, herkes kendi gurbetini taşıyor bak sırtında. Sokak lambaları titriyor üstümüzde.. Gölgesiz, adsız, kimsesiz bir kalabalık, herkes kendi yangınını saklıyor cebinde.. Kimseye sezdirmeden tükeniyoruz. Ama diyorum, ama... güneş yine doğacak elbet bu beton yığınlarının arasından.. Bir serçe konacak balkondaki kuru saksıya, ve biz yine baştan başlayacağız yaşamaya dair ne varsa.

Devamını Oku