Senin gülüşün;
Papatya kokan kırlardan bir demet,
Süzülen martının çizdiği resim,
Şimşekler çakınca görünen ışık,
Ölümsüzlük iksirini bulan Lokman' ın sevinci gibidir elbet...
Senin üzülüşün;
Kapkara bulutların güneşi kapatmasıdır ilelebet,
Bir gece de tüm çiçek kokularının uçması.
Yanan ormanların, ciğerlerimde bıraktığı köz,
Kum taneleri kadar göz yaşımın akması gibidir elbet...
Kayıt Tarihi : 18.7.2019 00:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
AŞK
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!