biz güz güleriydik tunca boyalı akşamlardı bize kalan
acımasız deli deli esen rüzgarlar kurşun misali kuru yapraklar
yırtılmış
bir gök yüzü bardaktan boşalırcasına yağan yağmurlar
ateşi sönmüş külü kalmış bir avuç sevda artığı yanık türküler...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta