Güneş vurmuş kestane gözlerine,
Ela bir bebek doğurmuş.
Sevdikçe kuşatmış beni hasretine,
Yaşadıkça gözlerini ruhum benliğimi unutmuş.
Her manzarada karşıma gözlerin çıkacak,
Hiç bir şehir unutturmayacak seni bana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık harika bir şiir okudum
Yüreğinde ki o sevda bakışları gözlerindeki o gülümseme hiç eksilmesin
Güller gözyaşlarınızla sulansın yeniden...solmasın...ağlamak ferahlatır bazen. yüreğiniz ferahlasın ve sevginiz ölmesin sayın şair...kutluyorum..
Hoştu,Tebrikler
Ela gözden baharda güldüren ihanet, öldüren göz yaşı. Enteresan. Bu tezat kasten mi yapıldı acaba? Bilemedim. Güzel bir şiir ama son bölümü ben aşağıdaki gibi yazardım. Tebrikler.
'Gözlerinde aşina sonbahar ihaneti
Sadakatsizce terk edişine ağladım
Gamzelerime diktiğim gülleri
Göz yaşlarımla dağladım'
Zaten insanı gözlerinden anlayamayız mı? O gözler ki sevdanın merkez mekanı konumunda değil mi? Her halukarda şair sevgilinin gözlerini hatırlıyor. Sizi ve şiirinizi kutlarım.
günün şairine ve şiirine kocaman tebrikler
Bu şehirde unutturamadı seni bana bu şehirde Leyla
Sen ne tatlı bir belasın ne tatlı bir bela... Tebrikler
Teşekkürler
Her gözyaşı yenilgi değildir insan bazen daha fazla dayanabilmek için ağlar..
Kaybettiğin gamzelerin yeniden hayat bulması dileğiyle..
tebrik ederim güzel şiir...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta