El Değil Şiiri - İsmail Doğan

Yaralandı sinem acıyor canım
Vurdular arkamdan vuran el değil
Ne bir sesim kaldı ne de bir anım
Kırdılar gönlümü kıran el değil

Yaptıkları ile biletti beni
Korkutup sus dedi halletti beni
Kalbura koyup da eletti beni
Gördüler halimi gören el değil

İnsan ayırmamak ne güzel ne hoş
Halkı bilmeyene ne söylesen boş
Kına yak eline oyna hopla coş
Sürdüler yudumdan süren el değil

Adalet topaldır çok ağır yürür
Gideceği yere de er geç varır
Su vermezsen güle yerinde kurur
Verdiler zehiri veren el değil

Yetimin hakkını alıp soyanın
Ağzından kan gelsin haram yiyenin
Çürüsün çul pulu esvap giyenin
Gerdiler yaşamı geren el değil

Yukarı akar mı su yatağında
Yemedim sıcak yemek otağında
DOĞANİ çaresiz can batağında
Kurdular tezgahı kuran el değil

24.2.2026