bir gaz lambası alevinde oturup elinden öptüm
dikiş diker gibi, iplik örer gibi öptüm elinden.
dünya bir tarafında duruyordu yüzünün,
savaşlar, katiller, puştlar, çakallar.
öte yanında dupduru Allah’ın varlığı
ne vardı ki sığınacak yüzünden başka
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta