Eksik Kalan Hayallerimiz nerede
Ya yaşamadığımız çocukluğumuz
Yaşamadığımız oyuncaklarımız
Hiç görmediğimiz oyunlarımız
Her şey bir bir içimizde kaldı
Her şeyi bıraktık yarım yamalak
Acı ve ıstıraplı günler ,
Karabasan gibi geçti üstümüzden
Hayatın zıkzaklarından gün yüzüne hasret kaldık
Kapalı bir kutu içinde yuvarlandık durduk
Rüzgâr gibi, kurşun gibi,
yavaş yavaş eksilmeye başladık.
Önce gülüşümüz,
sonra umudumuz,
en son nefesimiz bile yarım.
Hasret kaldı her şey içimizde
Sonumuz ne olacak bilmiyoruz,
belki bir sokak lambasının altında,
belki unutulmuş bir evin eşiğinde.
Velhasıl:
sıfır var,
sıfır elde var sıfır.
Güneş doğacakmı yalnızlığımıza
Kim bilir.
mesakin-24/02/2026
Me SakinKayıt Tarihi : 24.2.2026 15:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!