...
Sonunda erdi murada ruhum
Alevlendi sönen gönül mumum
İçimde ki çocuk uyandı uykudan
Çekti ellerini yalnızlık denen kuyudan
İçildikçe aşk gözlerin geldi aklıma
Uğraya bilir mi artık ayrılık rıhtımıma
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta