Ekrem Çiçek Şiirleri - Şair Ekrem Çiçek

ISITSIN DİYE!..

Bir ateş yakacağım;
Ülkemin orta yerinde,
Yurdumun insanlarının,
Buz tutmuş ruhlarını,

Israrla DÜŞÜN dedin! Yeter AKILLAN!..


Bu coğrafya çöküşü yaşıyor;
Bu ülke İNSANLIĞIN BİTİŞİ’ni
BOĞAN GÖZYAŞINI taşıyor,

Kaçacak DELİK Yok!..

Doksandokuz-99-hiç DERS olmadı;
Yer yarıldı yerinden,
Altı Şubat 23 Maraş,
Dünya sarsıldı taa DERİNDEN!..

KAHRAMANLARIN FİYATI!?

Sen saraylarda otur;
Saltanatlarda yaşa
Hep fakirlerden geliyor...

Karanlıkta GÜNEŞ neyse;
İNSANDA NEFES neyse,
Yürekler BOYUN EĞSE,
Adıdır, adıdır ADALETİN!..

Güneşin altında ve...

Yaşayan ölülerle dolu ortalık;
Yürek susmuş, ruhlar uçmuş,
Topraktan, çamurdan kalabalık!..

KALKIN GELİYOR!?..
Koşuyor Güller Ateşe!

KARA DELİK!..




Dünyada bir KARA DELİK;

KARA Delik!..


Türkiye de bir KARA DELİK;
Vatanı yutuyor durmadan
ÖTEKİ’ne NEFES aldırmıyor,

KARA KIŞIN Güneşi!.. (SON Günündür!?)

Güneş her gün doğuyor niçin?
O MUHTEŞEM DOĞA için,
Bir fedakarlık yap sende,