Ekrem Çiçek Şiirleri - Şair Ekrem Çiçek

Anne-babalar değil, ÜLKE AĞLIYOR!.


DÜNYA ŞOKTA, ey insanlık;
Senden başka bütün varlıklar şokta
Delik-deşik! Kan gölünde bebeler,

ANNE Bir OKYANUS! ..

ANNE BİR OKYANUS,
ÇOCUK DENİZDİR,
ONUN AŞK YOLUNDA,
SEVGİDEN BİR İZDİR! ..

ANNE, DEYİNCE! ...

ANNE, DEYİNCE Duracaksın;
SECDEYE VARACAKSIN,
AÇIP GÖNÜL SOFRASINI,
SEVGİYİ KURACAKSIN! ...

AYAKLARINA CENNET SERİLEN,
YARATANIN NURUDUR O,
SANA EMANETİ VERİLEN...

VARLIĞININ HAYAT SUYU,
Açmış CAN EVİNİ,

Davet yok;
ANSIZIN Gelir,
ANSIZIN Gidersin..

Kırma kulun kalbini;
Şansın olmaz tamire,

ANSIZIN Gelen! ..

Kovamazsın, BİR ANDA GELİR!
ŞOK YAŞATIR, İNSANA,
İSTER ÇILDIR, İSTER DELİR! ...

ANSIZIN GELEN ŞOKLARDAN!...

Yarabbi ansızın gelen şoklardan;
Kulunun CAN EVİNE saplanan oklardan,
HER ŞEY; BENİM!. Dediğim anda,
ACIYLA, ATEŞLE SARAN YOKLARDAN!...

A N S I Z I N! ...

ADAM OL, A D A M!
KALB KIRMAYI NİDECEKSİN,
KARUN DA OLSAN; ANSIZIN,
ÖLÜMÜN KUCAĞINA Gideceksin! ...

ANTEP'İN ÇOCUKLARI!..

Karanlığın dibinden saldıran VAMPİR;
Antep'in çocuklarının kanı var ya, KANI
Seni; bağıra bağıra, ağır ağır BOĞACAK!
Ve bütün ANTEP unutmayacak O ANI,

Zaman ve insan! A R A F !..


Kainatın merkezinde sen;
Senin saatin hiç durmaz mı?
Var mıdır bir başlangıcın?