Sevdaysa işte sevda
Hayatsa işte hayat
Ölümse işte ölüm
Sensiz olmuyor heyhat
Olmuyor gülüm...
Yıl 1952,
aylardan nisan,
gün çarşamba,
BUGÜN DOĞDUM BEN..
Kış sonlarıydı,
yaz merdiven başında.,
DAMITIK SEVGİYİM ben,
Çağlara taşımışım,
İnsancıl yüreklerde,
YENİDEN, YENİDEN YAŞAMIŞIM! ..
MUTLULUĞUN ADIYIM ben,
Sığmazsın ki bir güne,
zaman ötesi varlığın
arşı alır kalbine,
AŞKTANDIR KRALLIĞIN! ...
Anahtarıdır cennetin,
SEN GİDELİ;
terkettiğin topraklar
umutsuzluğunla dolu,
ırmaklar yön değiştirdi sanki
yeşil dallar kurudu...
bana verdiğin mutluluğuda,
en sonunda gözlerine demirleyeceğim,
bir daha yelken açmamak üzere
aç korsanlarım yağma edecekler seni,
bana gözlerini bırakacaklar yavrum,
bana gözlerini...
Sen taşı, toprağı altın şehir
Çatlamış dudak susamış nehir...
Dört gözle beklenen kurtuluşun sesi
Çırpınıp durana Hayat Busesi...
Duyan koşar adını duyan koşar,
Bütün DEVRİMLERİNE saldırsan da;
TÜRKİYE CUMHURİYETİ’ni kaldırsan da,
BAYRAĞI GÖKTEN ALDIRSAN DA,
UĞRAŞMA; BU SEVDA BİTMEZ! ...
ADINI SİLSEN BİLE;
Ölüme koşarak can atan nerde?
O yüksek arzuyu yaratan nerde?
O tertemiz, o arı, o saf kan nerde?
Kanımız zehirlenmiş İZİNDEYİZ ATAM!
Çok acı, unuttuk Kurtuluş Savaşını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!