Ekrem Çiçek Şiirleri - Şair Ekrem Çiçek

Tahtına bak, TAHTINA!..

Terfi ettin emeklim;
Makam sahibi oldun bak
Boş ver, parayı-pulu,

SEN VARSAN, ANLAMI VAR!?

Ana kucağım, beşiğim sendin
Yokluk aleminden varlığa,
HAYATA İLK ADIM, EŞİĞİM SENDİN!.

Sen ve Ben! YARIŞ-BARIŞ!.

Sen sevginin, şevkatin pınarı;
Bense vahşetin dikenli çınarı!..

Sen Mutluluğun ŞAH DAMARI;

Her gün; üçer-beşer geliyor
Onlara KIYAN ŞER geliyor,
HAYAT DAMARLARINA CAN SUYU,
Toprağına bir BİR DÜŞER GELİYOR! ..

ÖLÜMÜ KUCAKLIYOR ŞEHİTLERİM,

ş e r e f s i z l e r !...

Seni KURBAN seçtiler;
Üzerine basıp birde,
ŞEREFİNE İÇTİLER!...

SESSİZ ÇIĞLIK!....
Fırtınadan önceki sessizlik bu;
Zamanın DURDUĞU AN dı,
Taht istedi yüz iki candan,
Kendini dünyanın sahibi sandı,
ÇILDIRDI, BESLENDİ KANDAN!...

Açtı kollarını ardına kadar;
Kaldırdı havaya,
Gökleri inletti annenin feryadı,
Sıçradı, SURİYE BATAKLIĞINDAN,

Senden geriye, SADECE İNSANLIĞIN KALIR;
HİKAYEDİR, MASALDIR GERİSİ,
ASIRLAR, ÇAĞLAR ONUNLA NEFES ALIR,
SEVGİ EKSİN, AŞKI DİKSİN BİRİSİ! ...

O SON NEFESSİN ADALET!..


Hani sen MÜLKÜN SARSILMAZ TEMELİ’ydin?
Bütün canlıların hiç kuşkusuz EMELİYDİN
ÇIĞLIKLAR yükselirken ülkenin her yerinden,

ÖVÜN Eserinle! Gözün AYDIN!..



Sarsıyor, titretiyor yedi kat arşı;
Gözün aydın! Övün eserinle, övün