Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

Sırıkların ucuna gerilmiş uykuları…
Bedenlerin erimişliği ve akışkanlığı…
Fillerin iğne ayakları yeri deliyor
Uçsuz bucaksız tenhalıklarda yazıyor bir sonsuzluk şiirini, O, dahi.
Bir düş evrenini solumaktayım şimdi.

-I-

Elimi dokunsam,erir mi bulutlar...
Çalkanır mı büyük deniz...
Gözlerimden geçerse,yaşantım,
Yaş dolar mı gözlerim apansız...

1- Geniş olan yollar niye ıslatılır çeksin diye…
Ve neden kurutmak için yakarlar parasını milletin…

2- İşçilere elbise parası verilir…memurlar elbise giymez…
Üstelik çıplak baldırlarını ütülemeleri istenir…

Yara, yarayı gizler.. dedi yaşlı adam
Nasıl, çivi çiviyi sökerse.
Özlemek , nasıl bilerse sevdayı.
Ve kurşun gibi nasıl ağırlaşır zaman
Umutsuzluk örerse insanı yeni baştan.

Olimpos’ta...fi tarihinde...bir zaman...
Tanrılar, birbirinin kuyusunu kazıyordu...
Birbirine hain pusular hazırlayıp...
Hera, Herkülü ölü görmek istiyordu.
Herkül de, doğaldır; ölmek istemiyordu...
Zeus...baba tanrı... aciz kalıyordu....

Aşkın ikramından gelir,
Koy güzelim ayrılık koy…
Yıllar yılı parça parça
Oy güzelim daha bir oy…

Dağların yamaçlarından

1. Ayrılık acısı yaşatmayan aşklar, platoniktir.
2. Aşk,kendinden başkasını sevebilmenin göstergesidir ama göstergeler de bozulur değil mi?
3. Seni biri sevmiştir o da, sevmediğindir çoğunlukla.
4. Aşığa Bağdat sorulmaz, onu şarkıcı(!) gözü kapalı biliyor.
5. Pla-tonik aşklar sarhoş etmez.
6. Güzel bir otostopçu görürsen aksilik yalnız değilsindir.

-XVII-
Cambaz

Biz,düz yolda yürürken tökezlerdik ama, o…
Asfalt,geniş bir yolda yürür gibi rahattı…
İnce telin üstünde…bir adım daha attı