bir marti sürüsüydü marmaranin kiyisinda.
ekmegin telasiydi bir gecenin sabahinda.
denizlerde gemiler ilerliyordu.
yollarda araclar sokaklarda insanlar..
sesler gürültüler.
zamanda yolculuk sirasinda.
ekmege suya ihtiyac duydugun kadar emek verdin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta