Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İhanet suçu af edilmeyen en büyük kabahatlerdendir. Altından kalkılması da oldukça güçtür. Yüreğine sağlık.
İçsel unsurlarla dışsal unsurlar çok güzel kucaklaşmış. Gökyüzünü içinde büyütmek, ihaneti bir insan gibi algılamak güzel bir düşünceyle şiirin yazıldığını gösterir. Şiirinizi ve sizi kutlarım. Fatih Ataşçi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta