Eftalit...
Zerre şimdi kalanlar: Eftalit
Zamansız bir sam kubbemde;
İsmini duymaz oldum bir demde
Sen de! Var, sen de git!
Bilmediğin rüyalarda
Yalnızlığınla bit,
Var sen de git, Eftalit…
Bugün söylenmesi zor bir sözsün,
Unutulmuş ve bilinmeyen bir özsün…
Kaldık buralarda, ağlama ne olur;
Belki kendini unutmak en iyi yoldur…
Kaldık buralarda, yaramı dağlama:
Eftalit ne olur artık ağlama…
Çağlama, geriye dönme; hemen sönme
Tarihimde bir yerde kaldın artık
Yaralarını biz mi sardık,
Hayır, biz gerçekleri örten kardık
Ruhumuz yoktu ama biz vardık
Eftalit, çık rüyamdan artık!
Kayıt Tarihi : 26.1.2008 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!