Efendim Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Yüreğimde kalan eski sızıyı
Bir sözle sarıver canım efendim.
Hasretle bağrıma düşen yazıyı
Silip de gülüver canım efendim.

Sessiz gecelerim sensiz üşüyor,
Dilim seni anıp sana koşuyor.
Gözümde umutlar yine doğuyor;
Bir kere bakıver canım efendim.

Gelsin rüzgârlarla saçın kokusu,
Gözüme serilsin sevda uykusu,
Günlere işlensin bahtın dokusu;
Rüyama giriver canım efendim.

Kırık umutları yine derelim,
Bir ömür sevdayla sefa sürelim,
Dertleri unutup bahar görelim;
Bana yüz veriver canım efendim.

Ne taç ister gönlüm ne de saltanat,
Bir tebessümündür bana bin hayat.
Sevginle çoğalsın ömrümde murat;
Kalbime doluver canım efendim.

Gel de bahar olsun kuruyan dalım,
Sensiz yarım kaldı her bir hayalim.
Adınla tutuşur içimde yalım;
Gönlüme konuver canım efendim.

Yolların sesini dinler pencerem,
Her geçen gölgede seni seçerim.
Bir çift sözün ile güler kaderim;
Sesime koşuver canım efendim.

Yağmurlar içime usulca yağar,
Hasretin bağrımda çiçekler bağlar.
Sensiz geçen ömrüm yavaşça ağar;
Yaşımı siliver canım efendim.

Bir kuş ol da kon şu garip dalıma,
Bir umut serpiver kara falıma.
Adını yazmışım gönül halıma;
Bir ilmek atıver canım efendim.

Ne dağlar engeldir ne uzun yollar,
Sevdaya diz çöker taş ile çöller.
Bir gülüşün yeter, açılır güller;
Karşıma çıkıver canım efendim.

Seher yeli eser, yüreğim tüter,
Bülbüller gül için sabaha öter.
Benim de dilimde tek dua yeter;
Duamı duyuver canım efendim.

Yıldızlar şahittir bekleyişime,
Ay bile imrenir gülüşlerine.
Ömrümü bağladım gelişlerine;
Gecikme, geliver canım efendim.

Bir fincan çay olsun, bir sıcak kelam,
Yeter ki gönlünde bulayım selam.
Sensiz eksik kalır bütün bir akşam;
Kapımı çalıver canım efendim.

Kır çiçekleriyle bezensin yollar,
Sevdamızı destan eylesin diller.
Ayrılık yorulur, geçer bu yıllar;
Bana kavuşuver canım efendim.

Ne dünya sevdası ne boş hevesim;

Sensin dualarım, sensin nefesim,
Sensin sözüm, sazım, sensin her sesim;
Kalbimde açıver canım efendim.

Gün gelip saçlara ak düşse bile,
Sevdam hiç eksilmez, ömür seninle.
Mevla yazmış ise aynı menzile;
Yanımda kalıver canım efendim.

Baharın kokusu düştü bağıma,
Kar yağdı sensizken gönül dağıma.
Bir selam bırak da kör ocağıma;
Bahtımı yazıver canım efendim.

Gözlerin değince çiçek açıyor,
Uykular gözümden bir bir kaçıyor.
Hasretin içimde ateş saçıyor;
Serin su oluver canım efendim.

Turnalar yolundan haber getirsin,
Gönlümü murada Mevla yetirsin,
Ayrılık derdini çabuk bitirsin;
Gel beni seviver canım efendim.

Ömrümün türküsü dilimde sensin,
Sükûtu bozan tek sözüm de sensin,
Gönlümün değişmez yüzü de sensin;
Bir türkü yakıver canım efendim.

Ayrılık uzasa sevdam eskimez,
Gerçekten sevenin umudu bitmez.
Gönül verdiğinden başka istemez;
Sen de bekleyiver canım efendim.

Bir çınar gölgesi ol da başıma,
Huzurunu serp de garip aşıma.
Merhem ol, dokun şu gözüm yaşıma;
Derdimi alıver canım efendim.

Ay doğsa geceme ışık olmuyor,
Güneş de sensizken içe dolmuyor.
Gönlüm hiçbir yerde karar bulmuyor;
Güneşim, doğuver canım efendim.

Dua ettim seher vakti Mevla'ya,
Sevdam düşsün dedim kutlu yuvaya.
Yazılsın adımız aynı duaya;
Âmin de deyiver canım efendim.

Bir ömür diz dize yaşlanalım biz,
Kış gelse sevgiyle dolar içimiz.
Çocuklar gülsün de gülsün evimiz;
Yuvayı kuruver canım efendim.

Son nefes gelince, göç vakti bana,
Seni Kasapoğlu söyler Rahman'a.
Sensiz iki cihan döner zindana;
Elimi tutuver canım efendim.