Efendim Şiiri - Mehmed Tetik

I
Ey Gül Peygamberi Sevgili Sultân.
İki Cihân Güneşi, Nûr-ı Yezdân.
Hep gönüller Sana muhtaç, bilesin.
Ne olur bekletme bizi, gelesin.

Ehl-i dalâlet kussa da kinini.
Rabbim mutlaka tamamlar dinini.
Dünya bataklığa döndü, nerdesin?
Diller sustu, kalpler söndü, nerdesin?

Târihler beş yüz yetmiş biri yazar.
Semâdan dünyaya kutlu bir nazar.
Artık küfrün düzeni bozulacak.
Şirk mağlûp, Tevhîd gâlip yazılacak.

II
İlk emir: "Rabbinin adıyla oku! "
"Kerem Sahibi'ni ruhlara doku! "
Bu yükün üstünden kim gelebilir?
Cehâlet pasını kim silebilir?

Mevlâ'dan dostuna nurlu dâvette.
"Kalk! İnsanları uyar." der âyette.
Yolcular Seni bekliyor, yol uzun.
Anahtarı Sendedir sonsuzluğun.

Küffârın takibi Sevr'e varınca.
"Allah bizimledir! " Hak fermanınca.
Küfür beyhûde, nûrunu izlesin.
Örümceğe görev... Sizi gizlesin.

Rehber: Kur’ân-ı Mübîn ve sünnettir.
Sensiz hayat, girdaplı ve âfettir.
Rahmete ayna oldun, küfre perde.
Makâm-ı Mahmûd’un, en ulvî yerde.

Mevlâ'ya akdin var: " Şâhit ol Yâ Râb! "
İşte yol, işte sünnet, işte Kitâp.
Din kemâle erdi, nimet tamamdır.
Âlem öksüz kaldı, vakit tamamdır.

III
Şâh-ı Rüsûl, Sultân-ı Enbiyâ'sın.
Hâtemü'n-Nebiyyîn, İlm-i Deryâ'sın.
Sâhibü'l-Mîrâç'sın, ne büyük şeref.
Livâü'l-Hamd ile oldun müşerref.

Hasretinle yanan nice kuşak var.
Teşrîfini kutlayan bir Uşşâk var.
Sana salât-ü selâm ne bereket.
Allâhümme salli alâ MUHAMMED.

Tevhîd nûruyla yürüyen Kur'ân'sın.
Hakla bâtılı ayıran Furkân'sın.
Hakk’ın Habîbi’sin Yâ Resûlallah
Kalbe şifâsın Yâ Nebiyyallah.

IV
Karanlık, nûrunla solsun Efendim.
Berâtımız Senden olsun Efendim.

Sedef, İnci'sini bulsun Efendim.
Bize örnek, gerçek kulsun Efendim.

Sensizlikle Mehmet n'olsun Efendim.
Sensizlikle ümmet n'olsun Efendim.

Doğumun mübârek olsun Efendim.
Gönlümüz sevginle dolsun Efendim.

EFENDİM...

Şiirle ilgili kısa bir bilgi : Bu naat, 571 heceden oluşmuştur.