Efendiler! Şiiri - Seçil Bozer

Efendiler!
Lekesizmiş gibi ruhunuz nede kötücül bakışlarınız
Çözümlenmemiş hisleriniz için neden bu onulmaz ısrar
Aşılanmış kör inançlarınız alkışladığınız sahte kahraman ilah
Telkinli anılar zayıflamayan dini propagandanız
Kuruntulu kavminiz gerçeğe acıkmadı mı?
Bu devirde kalıcı değilim ki yıksam ilkel ve duyarsız gelenekleri
Köreltsem şiddeti ve hiddeti
Bir rüyadır yaşamak ya hu!
Uyanın, uyanalım.

Efendiler!
Had bilenim ben
Haşa!
Etmem şikayet ama olmamda muhatap
Ruhum değil çamur bedenim toprak
Sırat köprüsü geçemem deyü cesaretim gıcırdar
‘Ol’ dedi insan suretim tanrı
Ey ateşperest her şeyin bir vakti var

Kibirli cübbelerinizle yargılayın dışarıdan
Beni azaltmak bana terbiyedir
Çok söz nifaktır hatırla, unutan
İlla edep çokça haya gerek zannımca